പുസ്തകപ്പടികള്‍ ..

പുസ്തകപ്പടികള്‍ ..

സോദരീ... നിന്‍റെ കരളു പൊള്ളിച്ച കണ്ണീരിന്‍റെ

താപമറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല..

നിന്‍റെ മനസ്സ് കത്തിച്ച അപമാന ഗര്‍ത്തത്തിന്‍

ആഴം കാണാഞ്ഞിട്ടുമല്ല...

നിസ്ലാ,, നിന്‍റെ കുരുന്നു പ്രതീക്ഷകളുടെ

ശലഭച്ചിറകുകളെ അവര്‍,

വിദ്യയ്ക്ക് വിലയിട്ട്  വിദ്യാലയങ്ങളെ

പഞ്ച നക്ഷത്ര മുദ്ര കുത്താനിറങ്ങിത്തിരിച്ചവര്‍ ..

പരിഹാസച്ചെളിയില്‍ മെതിച്ചരച്ചു കളഞ്ഞതൊന്നും

അറിയാതെയുമല്ല...

ആയുസ്സുരുക്കിയുരുക്കിയോരോ ദിനവും

നീയെന്ന അടിത്തറയിലായിരം നിലകളുടെ

പ്രതീക്ഷാ മന്ദിരം പടുത്തുയർത്തിയ

ഒരു പിതാവിൻറെ കരുത്ത് ചോര്‍ന്നു

കരുവാളിച്ച വദനം കണ്ടു

മനസ്സ് പിടഞ്ഞു പോയത് കൊണ്ടാണ്..

പൊന്നു മോളെന്ന ഓര്‍മ്മ

കണ്ണീരിന്നുറവ മാത്രമായിപ്പോയൊരു

ഉമ്മയുടെ അലമുറകളില്‍

കണ്ണു നിറഞ്ഞു നിന്നു പോയത് കൊണ്ടാണ്...

കളങ്കിത ലോകത്തിലെ "

അതിജീവന പാഠങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നില്‍

ഉത്തരമില്ലാതെ തേങ്ങിയ നിന്‍റെ-

നിഷ്കളങ്കമിഴികളെയിനിയും

മറക്കാനാവാത്ത സഹപാഠികളുടെ

ഇടറുന്ന വാക്കുകളില്‍ ഉള്ളു പിടഞ്ഞു പോവുമ്പോഴാണ്...

നിസ്ലാ നീ എന്തിനിതു ചെയ്തെന്ന

ചോദ്യ ചിഹ്നത്തിനറ്റത്തെ കൊലക്കയറില്‍

എനിക്കും ശ്വാസം മുട്ടുന്നത്..

വിദ്യയുടെ കമ്പോള  നിലവാരമളക്കവേ

പ്രതീക്ഷയുടെ അക്ഷരക്കൂമ്പാരങ്ങളില്‍ 

കാലിടറി വീണ കുരുന്നുകളുടെ പ്രതിനിധിയായി

കാലത്തിനോര്‍ക്കാന്‍ ഒരു രക്തസാക്ഷിയെ

തന്നു മടങ്ങിയവളേ...

തോൽവികളില്ലാത്ത ലോകത്ത്  

ഇനി നീ ഉറങ്ങുക..

നൂറു മേനിയുടെ കരുത്തിനു സൂപ്പ് വെച്ചുകുടിക്കാൻ 

ഇളമനസ്സുകളുടെ പേരും പ്രതീക്ഷയും വെട്ടിക്കീറുന്ന

കാട്ടാളപ്പുരയുടെ ഭിത്തികള്‍ നിറയെ

ഇനിയെന്നും കാണട്ടെ 

പുസ്തകക്കൂട്ടം ചവിട്ടു പടിയാക്കി

ഖബറിലെയ്ക്കിറങ്ങിപ്പോയവളുടെ
ഉത്തരക്കടലാസിലെ

ചുവന്ന മഷിപ്പാടില്‍ നിന്നു വളര്‍ന്നുപടര്‍ന്ന
ഒരു നൂറായിരം തപിക്കുന്ന ഞരമ്പുകള്‍ ...!!

___________________Shaleer Ali____________________