ഏകാന്ത തീരം
''ഏകാന്തതയുടെ ചുടു നൊവേറ്റ്
പാതി തളര്ന്ന എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക്
ഒരിക്കല് ഒരാള് കടന്നു വന്നു
അവള് ....................
വരണ്ടു പോയ ആത്മാവില് സൌഹൃദത്തിന്റെ
പനിനീര് തളിക്കുകയായിരുന്നു
അവള് ....................
പാടെ തളര്ന്നു പോയ
എന്റെ കിനാചെടികള്ക്ക് ..
സ്നേഹമാകുന്ന വളം പകരുകയായിരുന്നു..
പിന്നെ.....................
എന്നോ വറ്റിപ്പോയ എന്റെ മിഴിനീര്
തടാകം വീണ്ടും നിറച്ച്,
നിലാവ് പെയ്തിരുന്ന വാസന്ത സന്ധ്യകളെ
ആ ഉപ്പു രസത്തിലലിയിച്ച്..
പ്രണയ ഗന്ധം ഉതിര്ന്നു തുടങ്ങിയ
എന്റെ ഹൃദയവുമായി അവള് മറഞ്ഞു പോയത്
എന്തിനായിരുന്നുവെന്നറിയാതെ
ഞാനിതാ ....................
വീണ്ടുമീ ഏകാന്ത തീരത്ത് .....
ഇട നെഞ്ചിനുള്ളില് വേദന നിറഞ്ഞ
ഒരു ശൂന്യതയുമായി....!!''
നിലാവിനോട്
